தங்க ஊசி கண்ணைக் குத்தினால்

           (தொழிற்சங்க முதலாளித்துவமும்,அரசு முதலாளித்துவமும்.)

ஏன் தொழிற்சங்க முதலாளித்துவம் என்ற பதத்தை பிரயோகப்படுத்துகிறோம் என்றால், பஸ் கார்ப்பரேசன்களை அரசு சொத்தாக; அதாவது, உங்கள் சொத்தாக பாவிப்பதுதான் வழக்கமாக உள்ளது.

இப்போது, கடந்த ஒரு வாரமாக வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டுள்ளீர்கள்.  உங்கள் பொருளாதார நலனை காக்கும் பொருட்டு,

நீங்கள் நடத்தும் பொருளாதாரப் போராட்டம் நியாயமானதுதான்.

ஆனால் கார்ப்பரேசன் நட்டத்தில் ஓடுவதாகக் கணக்கு காட்டுகிறதே!

இந்த நட்டக் கணக்கு உண்மைதானா ?  நாணயமானதுதானா ?

மாணவர்களுக்கு இலவச பாஸ் கொடுப்பதால் எத்தனை கோடி தினமும் நட்டமாகிறது. இலவசம் ஒரு அரசியல்

தேர்தலுக்காக, ஓட்டுப் பொறுக்க இது நடக்கிறது. மக்களின் வறுமை ஒரு புறம்; இலவசத்தின் கவர்ச்சியிலிருந்து மீள்வதற்கான வழிவகைகளை எந்தக் கட்சியும் மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஊட்டவில்லை.

மறுபுறம்., மார்க்சிய – லெனினியமும், பெரியார் சிந்தனைகளும் நூல் வடிவத்தில் முடங்கிக் கிடக்கிறது.

இலவசம்  சுயமரியாதையை குழிதோண்டி புதைத்து விட்டது.

 [ இலவச அரசியல் ஒரு ஓட்டுக்கு 10,000 ரூபாய் என்று ஏலத்திலும் போயிருக்கிறது]

அரசுப் பள்ளி இருக்கும் ஊர் மாணவர்களுக்கும் பஸ் பாஸ் நகரத்துப் பள்ளிகளுக்குச் செல்ல (அத்துடன் மாணவர்க்கு விலையில்லா சைக்கிளும் கூட).இது ஊதாரித்தனம் இல்லையா?அரசுப் பள்ளியை நன்றாக / ஒழுங்காக நடத்துவதற்கு வக்கில்லாத அரசாங்கம் நிர்வாகப் பொறுப்பில் ஏன் இருக்கிறது?

இதை நீங்கள் / தொழிலாளிகள் என்றாவது கேட்டதுண்டா?கண்டித்ததுண்டா? இலவசம் உங்களைத்தானே உடனடியாகப் பாதிக்கிறது;நட்டம் உங்களுக்குத்தானே! இப்படிப்பட்ட அரசாங்கம் ஆட்சியில் ஏற நீங்களும் காரணம்தானே!

இலவசம் யார் வீட்டு சொத்து ?  மக்களின் சொத்து . அரசாங்கம் , நிர்வாகம் பண்ணுவதற்குத்தான் உரிமை.  பதவியை காப்பதற்கு இலவசம் கொடுத்து மக்கள் சொத்தை நட்டப்படுத்த உரிமையில்லை.  இந்த நட்டத்தை நீங்கள் தடுத்திருந்தால் ?  அங்கு (கம்பெனி) நடக்கும் ஊழலை தடுத்திருந்தால் இன்றைய போராட்டம் தேவையாய் இருந்திருக்காது. தொழிலாளர் பணத்தை அரசாங்கம் கொள்ளையடிக்க ஏன் உங்கள் தலைமை விட்டது; வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தது?

அதை எதிர்த்து, அன்றைக்கு போராடியிருந்தால் இந்த நிலை வருமா ?

இந்த இலவசத்தில் நீங்களும் உரிமை எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள்தானே ?

 அரசுடமை ஊழியெரன்றால் , பஸ்ஸில் ஓசி. அதாவது, மக்கள் மூலதனத்தை கம்பெனித் தொழிலாளிகளே இலவச உரிமை என்ற சலுகை.  இது லஞ்சமாகாதா?  மோசடியாகாதா?..

உங்கள் யூனியன் அனைத்தும் (கிட்டத்தட்ட) ஏதோவொரு கட்சி சார்ந்ததே .  உங்கள் யூனியன் (அதன் கட்சி) மீது கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை , என்ன ஊழல் நடந்தாலும் ஒரு பக்கச் சார்பு , நியாயமற்றதை , தீங்கானதை எதிர்ப்பதும் சரியானவற்றை ஆதரிப்பதும் என்ற இருவழிப்பாதை உணர்வு உங்களுக்கு இல்லை;  இதை யாரும் சொல்லித்தருவதுமில்லை , ஊட்டவுமில்லை . இத்தோடு இயற்கை சீற்றத்தால் மக்கள் துயர் அடைந்தாலும் , ஒரு தார்மீக ஆதரவுகூட ( moral support ) கொடுப்பதில்லை நீங்கள். நீங்கள் மக்கள் சொத்தாக இருக்கும கம்பெனித் தொழிலாளிகள். நீங்களும் , நிர்வாகிகளும் (அரசாங்கம்  மந்திரி) அதை உங்கள் சொத்தாக்கிக் கொண்டீர்கள்.

இது யார் சொத்து , உங்கள் சொத்தா ? வடிவேலு சினிமா மாதிரி இது தொழிலாளர் சொத்தாகவும்; மந்திரிகள்,  நிர்வாகிகள் சொத்தாகவும் ஆகிவிட்டது.

மக்களின் பக்கம் நீங்கள் இருங்கள் ; உங்களின் நியாயமான போராட்டத்தில் அவர்கள் உங்கள் பக்கம் நிற்பார்கள்.

நீங்கள் வெல்லற்கரிய சக்தியாகி விடுவீர்கள். உங்களின் பணத்தை கொள்ளையடிக்க நினைக்கும் கந்து வட்டி அரசியலுக்கு மக்கள் தகுந்த புத்தி புகட்டுவார்கள்.

எப்போது ?

சுயமரியாதை இழந்த உணர்வுகூட இல்லாமல் இறுமாப்புடன் இருக்கிறார்கள் மக்கள்.

இதை மக்கள் உணர்ந்துவிட்டாலோ , அமைப்பாகிவிட்டாலோ அப்போது விடிவெள்ளி முளைக்கும் ; தொழிலாளருக்கும் தான் !

க.செ

நாங்கள் சொல்லவில்லை

‘‘ தன்மானமாகிய சுயமரியாதையைத்தான் மனிதன்              பிறப்புரிமையாகக் கொண்டிருக்கிறான்” ’’ .

ஆனால், நடைமுறையில் ,

வாசலில் வேட்பாளரின் அடையாளச் சின்னத்தை வரைவதின் மூலம் பெற்ற

லஞ்சம் 200 ரூபாய்;

வேட்பாளரை மலர்தூவி வரவேற்றால் 500 ரூபாய்;

வேட்பாளர், குழந்தைக்கு பெயர்சூட்ட குழந்தையை வாடகைக்குவிட்டால்

1000, 2000 ரூபாய்; .

ஊர்வலத்திற்கு போய்வந்தால் ரூ.100-ம் பிரியாணி பொட்டலமும் .

இது எதைக்காட்டுகிறது ?  ஓட்டர்களின் தன்மானத்தையா, தமிழனின் சுயமரியாதையையா?

‘‘ ஒரு மனிதன் தன் செல்வத்தை அல்லது முக்கியமான    பொருளை எங்கே இழந்துவிட்டானோ, அந்த இடத்தில் தேடினால்தானே கிடைக்கும் .பொருளை இழந்த இடத்தை விட்டு வேறு இடத்தில் தேடினால் கிடைக்குமா ?  அதுபோலத்தான் நம்முடைய மக்கள் தங்களுடைய மானத்தை-சுயமரியாதையை எந்த இடத்தில் இழந்துவிட்டார்களோ அந்த இடத்தில் தேடவேண்டும்” ’’ .

மேலும், இது பற்றி அந்தப் பெரியவர் கூறியது ,

‘‘ மானத்தைப் பற்றிக் கவலை இல்லாதவன் எவ்வளவு படித்தவனானாலும் அவன் தாசிக்குச் சம்மானவனே ஆவான் அவனது படிப்பும் மானாபிமானம் உள்ளவர்களுக்கு ஆபத்தாகவே முடியும் “. ’’

கடந்த ஒரு ஆண்டாக (ஜெயலலிதா இறப்பிற்குப் பின்) நடந்த கேலிக்கூத்து பற்றி நினைவில் கொள்ளவும் .  இது பற்றி அப்பெரியவர் பேசும்போது ,

‘‘ அரசியலில் கூடுவிட்டு கூடு பாய்வது ஒரு மாதிரி அரசியல் விபச்சாரமே ஆகும் . . .  படிப்பும் , பணமும் , அந்தஸ்தும் உடையவர்கள் அவர்கள் கட்சிக்கு துரோகம் செய்து விபச்சாரி ஆவதைவிட கொடுமை , மானக்கேடு , துரோகம் வேறுண்டா? ”.

அரசியல் , இன்றைய அரசியல் பற்றி அந்தப் பெரியவர் சொன்னதைப் பார்க்கலாம்:                                                        

‘‘ சினிமாத் துறைக்கு நிர்வாணக்காட்சி எவ்வளவு கவர்ச்சிகரமாக இருந்து வருகிறதோ, அதேபோல், அரசியலுக்கு அயோக்கியத்தனங்கள், காலித்தனங்கள், சண்டித்தனங்கள், திருட்டும், மானம், வெட்கமற்ற பொய், பித்தலாட்டங்கள் பெரிதும் கவர்ச்சிகரமாய் இருந்து வருகினறன”. ’’

அந்தப் பெரியவர் யாருமல்ல.  பெரியார்தான்.

அதாவது அரசியல் ஞானத்தைவிட சுயமரியாதையின் முக்கியத்துவம் நன்றாகப் புலப்படுகிறதல்லவா !

வெகு ஜனங்களின் சுயுமரியாதையை, கவர்ச்சி காட்டி வாங்கிப் பிழைப்பவர்களின் மானம் மரியாதை எப்படிப்பட்டதாக இருக்கும் ?

. . . . ‘‘ அறிவையும் மானத்தையும் தமிழர்களிடையே பெருக்க , அரசியல் கட்சிகள் முயற்சிக்கின்றனவா என்றால் இல்லையென்றுதானே சொல்ல வேண்டியுள்ளது” ’’ .

                                                   -க.செ.

                                  

பள்ளி மாணவ, மாணவிகள் தற்கொலை ஏன்?

“அரக்கோணம் அடுத்த பனப்பாக்கம் அருகே 4 மாணவிகள்

கிணற்றில் குதித்து தற்கொலை

பெற்றோரை அழைத்து வருமாறு தலைமை ஆசிரியர் கூறியதால் விபரீத முடிவு”                                                                                                                                                    – தி இந்து 25-11-2017

“திருக்காட்டுப்பள்ளி அருகே பள்ளி வகுப்பறையில் ப்ளஸ்-2 மாணவர் தற்கொலை

பள்ளி வகுப்பறையில் உள்ள கொக்கியில் தூக்கிட்டு தற்கொலை செய்து கொண்டார்”

          -மாலை மலர் 14-11-2017

“குஜராத் ,அகமதாபாத் அருகில் உள்ள பாப்பு நகர் பூமிபார்க்,

வகுப்பறையில் 11 ஆம் வகுப்பு பள்ளி மாணவர் தூக்குப்போட்டு தற்கொலை”

          -ttp://tamil.webindia.com

“ஹரியானா மாநிலம் குருகிராமில் (குர்காவ்ன்)உள்ள ரயான் சர்வதேச பள்ளியில் 7 வயது சிறுவன் கொலை வழக்கில் திருப்பம்.

தேர்வை தள்ளி வைக்க சீனியர் மாணவனே கொன்றதாக சிபிஐ அதிர்ச்சித் தகவல்”

-தி இந்து 9-11-2017

      “தஞ்சையில் கல்லூரி மாணவர் உயிருடன் ஆற்றில் புதைப்பு

       ...செப் 30-ம் தேதி சரவணனை ராஜகோரி மயானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றுள்ளனர்.

அப்போது ஏற்பட்ட வாக்குவாதத்தில் சரவணனின் கை, கால்களை கட்டிவைத்து அடித்ததுடன்,வாயை துணியால் அடைத்து, மாட்டுவண்டியில் ஏற்றி கூடலூர் வெண்ணாற்றங்கரைக்கு கொண்டு சென்றுள்ளனர்.பின்னர் ஆற்றின் நடுவில் குழிதோண்டி சரவணனை உயிரோடு புதைத்துள்ளது தெரிய வந்தது.”

 -தி இந்து 14-11-2017

22-11-2017 ,சத்தியபாமா பல்கலைக்கழகத் தேர்வில் காப்பி அடித்து,பிடிபட்ட மாணவி அவமானத்தால் தூக்கிட்டு தற்கொலை.

     தற்கொலை தனியாகவும் குழுவாகவும்     நடக்கிறது.;

        கிணற்றில்,குழுவாக தற்கொலை      நடைபெறுகிறது;

         பள்ளியில் தூக்குப்போட்டு தற்கொலை.

       இனி கொலைகள் பற்றி

.      தஞ்சையில் 5 மாணவர்கள் சேர்ந்து சக மாணவனை கொன்றுவிட்டனர்

(காரணம் தெரியவில்லை)

      செப்டம்பர் 8-ல், 2-ம்வகுப்பு மாணவனை அதே பள்ளியில் படிக்கும் சீனியர் மாணவர் கொன்றுவிட்டான்..

காரணம் தேர்வை தள்ளி வைப்பதற்காக இந்த பின்நவீனத்துவ (Postmodern) யுக்தியைக் கையாண்டிருக்கிறான்.

ஆக, தற்கொலையும் கொலையும் முக்கிய பாடததிட்டமாக (syllabus) மாணவரிடையே வந்திருக்கிறது.

உளவியலாகச் சொன்னால்,

தனக்குத்தானே துன்புறுத்தி இன்புறுவது (masochism) அல்ல.

பிறரைத் துன்புறுத்தி இன்புறுவதும் (sadism)அல்ல.

மாறாக, மன அலசல் ரீதியில் சொன்னால்,

“ சுயமோகத்தின்  ( narcissism ),கொடுந்துன்ப உணர்வுகளால்  (experiences of excessive unpleasure) உந்தப்பட்டே மாணவர்கள், (மனிதர்கள்) பிற மனிதர்கள் (மாணவர்) மீது குற்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகின்றனர்.”

-Henri Parens, journal of applied psychoanalytic studies vol3, 2001

                மேலும்,சுயமோகத்தின் பயம்,பீதி,மனக்காயம் போன்றவைகளை கையாளத்தெரியாமல்  கொந்தளிப்பு வசப்பட்ட மனம்,பிறரை( others) பலிகடாவாக ஆக்குகிறது;

வேறு சில சமயங்களில் மன / உடல் வேதனைகளை சமாளிக்கத் தெரியாததால்சுய அழிப்பு நடைபெறுகிறது.

கொடுந்துன்பத்தின் உந்தல்கள் கொலைக்கும் தற்கொலைக்கும் காரணிகளாக உள்ளன.

அடிப்படையில் துன்பங்கள் உளவியலாக,உடல் சார்ந்ததாக இருக்கலாம்.அத்துடன் பொதுவெளியில் ,’அவமானம்’ என்ற மாயப்பிசாசு கூட  தன்னிலையைத் துரத்திவிடக் கூடும். பலிகடாவாகி/பலிகடாவாக ஆக்கிவிடவும் கூடும்.

இதில் மன அலசல் ஆய்வு நடந்தவாறு இருக்கிறது.ஆய்வு, இதரர் மீது மேற்கொள்ளும் குற்றச் செயல்களை குறைப்பதற்கு மன அலசல் இப்படி ஆரம்பிக்கிறது. அதாவது,” மனிதர்களிடம் நிலவுகிற, தவிர்க்கப்படக்கூடிய கொடுந்துன்ப உணர்வுகளை (avoidable experiences of excessive  unpleasure ) அடையாளம் கண்டு,அவர்களிடம் நிலவுகிற தற்காதல்பயம், பிறர் மீது தாக்குதல் நடத்துவதற்கான மனப்போக்கை அறிந்து ,அதைக் குறைப்பதற்கான வழிவகைகளை அடையாளம் கண்டு, அவற்றை அவர்கள் ஏற்குமாறு செய்ய முயற்சி மேற்கொள்ளவேண்டும்”என்கிறது மன அலசல்.

இப்போது நம் தமிழ்கூறும் நல்லுலகத்தில் இதற்கான வசதியோ,சமூகக் கட்டமைப்போ இல்லை. ஊசிபோடும் வைத்தியமே சித்தத்திற்கும் போதும் என்ற எண்ணம் மேலோங்கி இருக்கிறது.

உருவகமாகச் சொன்னால் , மெட்ரிகுலேசன் கல்வி etc , போன்ற (சமூக) அமைப்பு தன்னைத் தானே கொலையும் செய்கிறது / குற்றமுமிழைக்கிறது.

அதாவது,மாணவர்களின் தனிநபர் தற்கொலை,குழுவாக தற்கொலை,இதரரை,சக மாணவன், ஆசிரியை / ஆசிரியர் கொலை ( நல்லவேளை இன்னும் அமெரிக்க துப்பாக்கிக் கலாச்சாரம் இன்னும் வரவில்லை);

அப்புறம், கல்லூரி என்றால் ஒருதலைக் காதல் கொலை,கைபேசிக்காக கொலை,கைச் செலவுக்காக கொலை,இரு சக்கர ஊர்திகளுக்காக கொலை,கூடவே சாதிக் கொலை.

இப்படி மாணவ உலகத்தின் சில காட்சிகள் / நிகழ்வுகள் நடைபெறுவது வாடிக்கையாக உள்ளது.

பொதுவாக ,பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகள் என்பதாலேயே அதைத் தங்க ஊசியாக (gold pin) நினைத்து, கட்டமைத்து, கையாளுகிறார்கள். இந்தத் தங்க ஊசிப் பெற்றோருக்கு பிற பிள்ளைகள் போல் தங்கள் பிள்ளைகளும் ,சைக்கோசிஸ் / வக்கிரம் / நியூரோசிஸ் என்ற கட்டமைப்பின் மூலமாக ,அதனின் முடுக்கத்தால்தான் (drive) இயங்குகிறார்கள் என்பதை இவர்கள் இன்னும் உணரவில்லை, உணர்த்தப்படவில்லை.இழப்பு ஏற்பட்டால் மற்றொரு கட்டமைப்பான பள்ளி,கல்லூரியை குற்றம் சாட்டுகின்றனர்.இவை இரண்டும் மாசற்றது அல்ல. இருந்தாலும் தங்களின் குழந்தை வளர்ப்பை ஒருமுறை சமூகக் கண்ணோட்டத்துடன் நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும்.

பள்ளிகளில் பாடத்திட்டத்தை (syllabus) நடத்திவிட்டு காசை வேண்டிய மட்டும் வசூலித்துவிட்டு,காலரைத் தூக்கிவிட்டுக் கொள்கின்றனர் இந்த மெட்ரிக்,சிபிஎஸ்இ போன்ற ஆங்கிலவழிப் பள்ளிகள். தேர்வில் காப்பி அடிப்பது எங்கள் உரிமை என்ற உரிமை முழக்கமோ அல்லது தூக்குக் கயிறோ என்ற கட்டமைப்புதான் உள்ளது. ...பொறுப்பாளிகள் யார்??

பள்ளிகளில் அடிமைப்படுத்துதல்(கழிவறைச் சுத்தம்), துன்புறுத்தல், சித்திரவதை, நிர்வாணப்படுத்துதல்,மாணவர்களுக்கு முடிவெட்டுதல் (டிவி காட்சி)போன்ற நடவடிக்கைகள் தனியன் மீது ஏற்படுத்தும் பாதிப்புகள் ,அதன் தொடர்ச்சி எக்கச்சக்கமாக போய்விடுகிறது.

பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தாங்கள் யார் என்பதை அறிந்துகொள்ள உள்நோக்கிய (அகம்) பார்வையும் ,தேடலும்; அதன்மூலம் தன்னை யார் என்று அறிதலும் ;பள்ளியில் ஒழுங்கும் கட்டுப்பாடும்,தன்னொழுங்கும், சமூகத்திற்குத் தேவை.அதை தண்டனை,அவமானம் என்ற கம்பாக நினைப்பது சுயமோகம் போன்ற ’புற்றுநோய் மனம்’; அது ஆரோக்கியமல்ல.உன்னை மதிப்பது போல் பிறரை (மாணவ,மாணவியரை) நீ மதி; உன் செயலுக்கு நெறி (ethics) வழிகாட்ட வேண்டும்

அதேபோல்,சமூக அமைப்பு புற்றுநோய் சுயமோகத்திலிருந்து (malignant narcissism) விடுபட்டு, மன ஆரோக்கியத்திற்கு சுய பயிற்சி, சுய முயற்சியை மேற்கொள்ளவேண்டும். அவர்கள் உங்கள் பிள்ளைகள். (உங்கள்) ஆசிரியர்கள் சுயமோகத்தை விட்டால்தான் ஆசிரியர்+மாணவர்+பள்ளி = குருகுலம் ஆகும். இல்லாவிட்டால்,துப்பாக்கிக் கலாச்சாரத்திற்கு வழிவிடுவதாகும்.

க,செ.

ஔவையும் பஸ் எரிப்பும்

இந்தத் தலைப்பு பிரபல்யமான ஆன்மீகக் குட்டிக்கதை.முருகன் ஆடுமேய்க்கும் சிறுவனாக ஔவையின் பாதையில் குறுக்கிட்ட நேரமது.

கருநாவல் மரத்தடியில் இளைப்பாறும் ஔவையைப் பார்த்து முருகன் “ பாட்டி ,உனக்கு சுட்டபழம் வேணுமா சுடாத பழம் வேணுமா “? என்று கேட்டு வியப்படைய வைத்தான்.

பாட்டி வெயிலில் வறுபட்டிருந்ததால் சுடாத பழம் போடப்பா என்றாள்..

முருகன் கருநாவல் பழத்தைப் போட்டான்.அது தரையில் விழுந்துவிட்டது.பாட்டி பழங்களைப் பொறுக்கி கையில் வைத்து பழத்தை ஊதினாள் ஒட்டியிருந்த தூசியையும் துகளையும் நீக்க.

இப்போது முருகன் “பாட்டி பழம் சுடுகிறதா? ஊதுகிறாயே” என்றான்.

ஔவை வியப்பின் எல்லைக்குச் சென்றுவிட்டு “ நீ யாரப்பா?” என்றாள்.

முருகன் காட்சியளித்தான் ஔவைக்கு.கதை இன்னும் போகிறது. பின்னால் நாம் போகாமல் ஔவை பற்றி வழக்காடுவோம்.

ஔவை ஏன் முருகனிடம் ஏமாந்தாள்.அவள் கவி, போராளியும்கூட. அப்படியிருந்தும் முருகனின் மொழியை எங்கே அறியாமல் கோட்டைவிட்டாள்.

முருகன் கூறிய மொழியில் ‘சுட்டது ‘, ’சுடாதது’ என்ற குறிப்பான்கள் (வார்த்தைகள்) (signifier) ‘விசாரத்திற்கு’ உரியது (ஆராய்ச்சி அல்லது சோசித்தல்).அந்தக் குறிப்பான்களை அப்படியே நேரடி குறிப்பீடாக, அர்த்தமாகக் கொண்டுவிட்டாள் ஔவை. அது முருகனின் பரிகாசத்திற்கு இடம் கொடுத்துவிட்டது. இதற்கு மற்றுமொரு புறக்காரணம் ”,சுட்ட பழம் வேண்டுமா ,சுடாத பழம் வேண்டுமா?” என்று கேட்டது ஒரு ஆடு மேய்க்கும் சிறுவன் தானே (object). என்ற இந்தப் பார்வையே அவளின் ஆய்வு மனத்தை உஷார்படுத்தவில்லை அவளின் நானுணர்வு ( ego). மற்றொன்று ஒலி (sound image). இரண்டினாலும் அவளிடம் எந்த வினாவையும் எழுப்பத் தோணவில்லை. எப்படியோ முருகன்  சுட்ட பழம் (அல்லது) சுடாத பழம் வேணுமா என்றவுடனேயே ஔவை பிரக்ஞை அடைந்திருக்க வேண்டும்.

“ ஒரு நிகழ்வு ( event ) ஒருவருக்கு எவ்விதத்தில் அர்த்தமாகிறது? அதனோடு இவருக்குள்ள ஈடுபாடு என்ன ,அது அவரை எப்படிப் பாதிக்கிறது என்பதைப் பொறுத்து ஒரு நிகழ்வானது ஒருவருக்கு யதாத்தமாகிறது” என்கிறது மன அலசல்.( Zizek)

இங்கு முருகன் ஒரு விளையாட்டை நடத்துகிறான்.ஔவையும் அதை உணர்ந்து ரசித்திருப்பார்.

இங்கு மொழி குறித்த லெக்கானின் கருத்துகள் கவனத்திற்குரியவையாகும்:

“ Language was  system of signs none of which signified anything in itself , for meaning arose solely from the place and function of a sign within the system as a whole”-Lacan.

(மொழி என்பது குறிகளின் அமைப்பாக இருக்கிறது, அவற்றில் எதுவும் தன்னளவில் / தனக்குத்தானே குறிப்பீடாக இல்லை,ஏனெனில், ஒட்டுமொத்த அமைப்பிற்குள் ஒரு குறிப்பிட்ட குறியின் இடம் மற்றும் செயல்பாட்டின் அடிப்படையிலேயே அதற்கு அர்த்தம் உருவாகிறது)

ஆனால்,ஔவையைப் போலவே கேட்கப்பட்ட வார்த்தைகளுக்கு நேரடிப் பொருள் / அர்த்தம் மட்டும் அதில் இருப்பதான சூழல் உருவாக்கப்பட்டு ( உண்மை மறைக்கப்பட்டு ) ஒரு மாவீரனின் உயிரையும் ஆட்சியையும் பறிக்கப்பட்டது புராணக்கதையாக உள்ளது.

நமது பிரதான ஆய்வுப் பொருளை எடுத்துக்கொள்ளுமுன் ஒரு சமகால நிகழ்வை (event)  புரிந்துகொள்வதில் வரும் சித்தப்போக்கும் , அது தளம் மாறும்பொழுது அந்த நிகழ்வு பற்றிய வாசிப்பின் கோணங்கள் மாறுவதும், அதனால் முடிவுகளின் குணாம்சம் எப்படி மாற்றமடைகிறது என்பதற்கு உதாரணப்பொருளாக, ஆய்வுப்பொருளாக , பிப்ரவரி 2000ல் அதிமுக தலைவி கைது செய்யப்பட்டதை எதிர்த்து தமிழகமெங்கும் சட்டமீறல்களும், பலாத்காரமும் நடந்தது. அந்த எதிர்ப்பின் விளைவாக, தர்மபுரியில் ஒரு பேருந்து உயிருடன் கொளுத்தப்பட்டு அதிலிருந்த மூன்று பெண்கள் கருகி செத்தனர்.

வழக்கு விசாரணைமன்றம், குற்றவாளி என்று 3 பேருக்கு தண்டனையாக “தூக்கு” என்றது. இப்போது அந்த வழக்கு உச்ச நீதிமன்றம் சென்று அங்கு “ Diminished Responsibility “ என்று சொல்லிவிட்டது.

....”  இச்சம்பவம் கட்டுக்கடங்காத வெறியின்போது ( mob frenzy),

கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் நடந்த ஒன்றாகும், ஏற்கனவே திட்டமிடப்பட்டு

நடந்ததல்ல (not premeditated); Diminished Responsibility-தான்.; பலிகடாக்கள்

யார் என்பது கூட குற்றவாளிகளுக்கு தெரியாது; இக்குற்றச் செயல் மரணதண்டனைக்கு ஏற்றதல்ல”  என்றது உச்சநீதிமன்றம்.

- The  Hindu ,march 11,2016

       Diminished Responsibility-என்பதின் பொருள் என்ன? நோக்கம் என்ன? வேறு எது, எது இதில் அடங்கும் என்று தெரியவில்லை. .இந்த நிகழ்வுக்கு பொறுப்பானவர்கள் என்று எவரையும் சுட்டிக்காட்ட முடியாது என்கிறதா உச்சநீதிமன்றம்.?

        அந்த நிகழ்வில் பங்கேற்றவர் அனைவரும் யதார்தத்தில் குற்றவாளிகள்தானே ! தனியாக பொறுப்பாளியைத் தேடுவானேன்.

3 உயிர்கள் தூக்குக் கயிற்றிலிருந்து தப்பிக்க வைக்கப்பட்டது மகிழ்ச்சியே. பிரச்சினை அது பற்றியதல்ல; மாறாக, இம்மாதிரி தூக்குத் தண்டனைக்கு விலக்கு அளிக்கப்பட்ட சட்டத்தின் நெறிதான் ( Ethics) என்ன? உண்மை என்றால் என்ன அந்தச் சட்டத்தில்?? என்பதை புரிய முயற்சிக்கும் ஆய்வுதான் இது.

1. Diminished Responsibility. இதற்கு தரவு (data) என்ன? எந்தக் கோணத்தில் இந்தச் சட்டம் இந்த நிகழ்வைப் பார்க்கிறது.?

2. பலிகடாக்கள் யார் என்றுகூடத் தெரியாது.....

பேருந்தில் பெண்கள் இருந்தது தெரியாதா? தீயில் எரியும்பொழுது எழுந்த சாவுக்குரல் குற்றவாளிக்கு எட்டவில்லையா? பலிகடாக்களின் நிறம், உயரம், முகவரி வேண்டுமானால் தெரியாமல் (கண்ணால் பார்க்காமல்) இருக்கலாம். ஆனால், உயிருக்கான போராட்டக் குரல் குற்றவாளிகளுக்கு கேட்காமலா இருந்திருக்கும்? அக்கூக்குரலின் மூலம் பலிகடாக்கள் உள்ளிருப்பது தெரிந்திருக்குமில்லையா? காப்பாற்ற முயற்சி எதுவும் இந்தக் குற்றவாளிகளால் மேற்கொள்ளப்பட்டதா?

3.பேருந்துகள் எதற்காக எரிக்கப்பட்டது? பேருந்தை எரித்ததே சட்டப்படியான கைதை (ஜெ) எதிர்த்துத்தானே! தங்களின் மமகாரத்தை வெளிப்படுத்தத்தானே!

இதுவா Diminished Responsibility என்பது.

ஆக, நீதிக்கு, கொலையாளிக்கு பலி ஆட்டின் முகவரி தெரிந்திருந்தால்தான் அது படுகொலை என்றும் , இல்லாவிட்டால் Diminished Responsibility -யில் நடந்த செயல் என எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதுபோல் தெரிகிறது.

குற்றவாளிக்கும் இந்தப் பேருந்திற்கும் கூட ( things) நேரடி உறவோ, பகையோ கிடையாது; அதேபொழுது பலிகடாக்களுக்கும் நேரடி உறவு கிடையாது. இந்த நிகழ்வுக்கு Diminished Responsibility –தான் இந்தக் குற்றவாளிகளுக்கு என்றால் , தினம் லட்சக்கணக்கில் / கோடிக் கணக்கில் பயணிக்கும் பயணிகளுக்கு யார்தான் பாதுகாப்பு? எல்லாம் பலி கடாக்கள் தானா?

[ அதாவது,அப்படிப்பட்ட (risk)-ல்தான் பயணம் செய்யவேண்டும்]

கொலையாளிகளுக்கு பலிகடாவின் முகவரி தெரிந்திருந்தால் முழு கொலையாளி (தூக்குதண்டனைக்கு தகுதி); இல்லாவிட்டால் குறைந்த குற்றவாளி என்ற Technical point சரியாகக்கூட இருக்கலாம்.

ஆனால்,அது நெறியின் ( Ethics) மீதும், உண்மையின் மீதும் நிற்க வேண்டுமல்லவா...?

க.செ